خشکرود

شهر خشکرود قطب کشاورزی استان مرکزی و تولید کننده انواع ارقام محصولات انگور،پسته،سیب ، طالبی ،هلو ,گندم وجو ، گوجه سبز ، زردالو (رتبه اول تولید ا نگور کندری در کشور )

بیماری پیرس انگور
نویسنده : حمید دلیریان - ساعت ٥:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٢/۱٦
 

بیماری پیرس انگور یک بیماری باکتریایی است .

X. fastidiosa reproduces and plugs water-conducting tissues, causing water stress and killing the plant. In late summer and fall, grape foliage (white variety) infected with Pierce's disease becomes slightly yellow at the margins and then dies, leaving concentric zones of progressive discoloration. Photos by Jack Kelly Clark.

بیماری پیرس اولین بار در سال 1892 در رود خانۀ سانتا آنا واقع در نزدیکیهای در غرب کالیفرنیا مشاهده و توصیف گردید . چند دهه بعد از آن در فلوریدا و سایر نواحی جنوب شرق آمریکا نیز مشاهده شد یعنی در مناطقی که باکتری عامل بیماری و حشره ناقل آن در آنجا بالقوه فراوان است دیده میشود.

نشانه های بیماری در ارقام و گونه های مختلف متفاوت است بطوریکه در ارقام ویتیس وینیفرا از شدت بالایی برخوردار است. در تاک های که تحت تنش ناشی از دماهای بالا و خشکی زیاد قرار گرفته  باشند نشانه های این بیماری بارز تر است.


روی پهنک برگ، در محل وقوع آلودگی، لکه های رنگ پریده به وجود می آید این رنگ پریدگی به تدریج بیشتر شده بافتهای اطراف آنها پژمرده شده می خشکند. لکه های ایجاد شده به تدریج بزرگتر می شوند و بافتهای حاشیه پهنک برگ کاملا جدا شده و از بین می روند این خشکیدگی و رنگ پریدگی به داخل پهنک پیشروی کرده نواحی متحدالمرکزی تشکیل می دهد و نهایتاً تمام سطح پهنک را فرا می گیرد بعد از این ، پهنک برگ از ناحیه دمبرگ دا می شود و می افتد ولی دمبرگ در محل خود روی درخت باقی می ماند .

بیماری روی برگهای مجاور نقطه شروع در امتداد شاخه به بالا و پایین پیشروی می کند و در زمان تشکیل خوشه ، در ابتدا حبه ها خشک شده و در نهایت کل خوشه خشک شده و حالت کشمشی به خود میگیرد.

در این بیماری بعلت اینکه برگ حالت سبزینگی خود را از دست داده  و سطح فتوسنتز کننده گیاه کاهش یافته جذب مواد غذایی با مشکل مواجه شده و بوتۀ موی بیمار ضعیف شده و سریعاً به عامل بیماری زا عکس العمل نشان میدهد.

در اواخر فصل رشد ، چوب شاخه های یکساله مریض نمی تواند به طور عادی تکامل پیدا کند و روی آنها نواحی حتی سبز رنگ باقی می ماند.

در سالهای آخر دهۀ 1930 موقعی که برای اولین بار بیماری پیرس بطور علمی شناسایی شد و تا چند سال بعد از آن  تصور میشد که نوعی ویروس عامل این بیماری است آزمایشهای به عمل آمده در سالهای اول دهۀ 1970 نشان داد که تیمار باغات بیمار با آنتی بیوتیک ، علائم بیماری را فرونشانده و غوطه ور ساختن آنها در آب داغ عامل بیماری را از بین می برد. مطالعات بعدی با میکروسکوپ الکترونی وجود باکتریهای شبه ریکتیسا را در اجزاء آوند چوبی باغات بیمار به اثبات رسید.

در سال 1978 نوعی باکتری از باغات آلوده کشت شد با اصول کخ ثابت کردند باکتری عامل بیماری است.

عامل بیماری باکتری گرم منفی کوچکی است که از لحاظ مواد غذایی مورد نیاز خود مشکل پسند است دیواره سلولی آن چند لایه و چین خورده است و رشته های فیبری خارج از سلولی دارد . این باکتری Xylella fastidiosa Wella et al . نامگذاری شد.

پاتوژن: Xylella fastidiosa  یک باکتری سخت کشت آوندی چوبی است و دیواره سلولی موجدار پپتیک دارد. بیمارگر ظاهرا یک یا چند زهر (فیتوتوکسین) تولید می کند که در ایجاد نکروز حاشیه برگ در میزان نقشی داشته است.

عامل بیماری :

xylella fastidiosa

باکتری گرم منفی و کوچک میباشد .

دیواره ی سلولی در آن چند لایه و چین خورده است و رشته های فیبری خارج از سلولی دارد .

باکتری در آوند چوب تکثیر میابد

حشره ی جنس سیکادلیده و سرکوپیده ناقل بیماری هستند.

حضور باکتری در آوند باعث ایجاد تایلوز شده که باعث کند شدن هدایت آب در گیاه میشود.

گیاهان تک لپه ای و دولپه ای میزبان طبیعی این باکتری هستند. در باغات انگور ، علف های هرز باریک برگ ، جگن ها ، گیاهان تیره زنبق ، بادام و یونجه دیده می شود.

حشرات از جنس هایی خانواده cicadelidae  و cercopidae که از بافت های آوند چوبی تغذیه می کنند ناقل این بیماری می باشند این حشرات وقتی گیاه تغذیه میکنند مقدار زیادی مایه داخل آوند را مکیده و باکتری عامل بیماری را به داخل بدن خود می برند ، باکتری ممکن است به قطعات دهانی حشره چسبده  و حشرات ناقل آلوده هنگام تغذیه باکتری را به آوند های گیاهان سالم منتقل می سازنند و مقدار و دفعات انتقال باکتری در مرحلۀ تغذیه بعضی از گونه های حشرات ناقل بسیار زیاد است.

تجمع باکتریها همراه تیلوزها و صمغ ها که در آوند های چوبی به وجود می آید عناصر آوندی گیاه را مسدود کرده و هدایت آب را در بافتهای دچار رکود می سازد باکتری عامل بیماری فیتوکسین نیز تولید می کند که می تواند عمدتاً بوته به بوته توسعه پیدا کند.

علائم: در آغاز به صورت خشکیدن نابهنگام ظاهر می گردد یعنی بخشی یا تمامی حاشیه برگ می سوزد در حالی که برگ هنوز سبز است. اواخر فصل برگهای آسیب دیده معمولا می ریزند. در حالی که رگبرگها به ساقه چسبیده اند لکه های قهوه ای پوست ساقه در وسط مناطقی از پوست که سبز و نابالغ باقی مانده به وجود می آید. به دنبال زوال بالایی درخت سیستم ریشه نیز شروع به مردن میکند در داخل آوندها صمغ تولید شده و تیلوز در آوندها تشکیل می شود. صمغ و تیلوز هر دوانسداد آوندها را فراهم می کنند.

 

1-    روی پهنک برگ لکه های رنگ پریده بوجود میاید

2-    در اثر گسترش بیماری بافتهای حاشیه ی پهنک کاملا جدا شده و از بین میرود

3-    پهنک از ناحیه ی دمبرگ جدا شده ولی پهنک در محل خود روی درخت باقی میماند و......

 

ایجاد بیماری:

بیمار گر به وسیله پیوندهای اسکنه ای و زنجره ها منتقل می شود. زنجره های ناقل بعد از 2 ساعت تغذیه بر روی میزبان آلوده بیمارگری را کسب می کنند و ممکن است تا اواخر عمر به انتقال بیماری به گیاهان میزبان سالم ادامه دهند.

مبارزه :

هیچ گونه کنترل و مبارزه عملی بر علیه بیماری پیرس انگور و کوتولگی یونجه در مزرعه وجود ندارد. تنها راه مبارزه با بیماری پیرس استفاده از ارقام مقاوم است. ارقام موسکادین و اوی ویتیس می توانند مقاومت خوبی نسبت به ویتیس وینیفرا و لابروسکا از خود نشان دهند.

اقدامات قرنطینه ای برای جلوگیری از ورود بیماری در مناطقی که باکتری روی عامل میزبان طبیعی خود وجود دارد.

استفاده از آنتی بیوتیک ها با طیف وسیع تتراسیکلین تا حدودی می تواند موثر واقع گردد.

شکار انبوه حشرات ناقل ، مبارزه شیمیایی برای کنترل حشرات ناقل .

کنترل حشره ناقل و کندن گیاهان آلوده موثر نبوده و تمامی ارقام به بیماری حساس می باشند ریختن 4 لیتر از محلول تتراسیکلین با غلظت 50 و 100 پی پی ام در خاک اطراف درخت به فاصله های هفته ای یک بار یا 2 بار از بروز علایم جلوگیری می کند.

ولی موثر ترین روش مقابله با بیماری دفاع با کشت گیاه به دور از منبع طبیعی آلودگی بیمارگر حاصل می شود.

1-    بهترین راه استفاده از ارقام مقاوم است .

2-     اقدامات قرنطینه ای

تفاوت با اسکا :

عامل بیماری قارچ است

برگ در حالت بیماری اسکا از قسمت پایین شروع شده و به سمت سرشاخه خشکیده میشود و لکه های آلوده روی برگ ها از وسط نکروزه شده بهم وصل میشود در نتیجه قسمت وسیعی از پهنگ برگ بین رگبرگها از بیم می رود اما در پیرس کل سطح پهنک برگ آسیب می بیند .

پیشنهادات :

به کشاورزان اطاع رسانی شود تا عامل بیماری و نحوه خسارت  شناسانده شود تا پیشگیری شود که بوته آلوده کاملا ازبین رفته ، استفاده از ادوات ضد عفونی شده ، جلوگیری از کم آبی و مبارزه با حشرات ناقل مانند زنجره و زنجرک.

1-     بررسی و آزمایشات تکمیلی جهت اطمینان کامل از ایجاد این بیماری در منطقه

2-     آموزش سریع کارشناسان به جهت آشنایی و مبارزه و پیشگیری این بیماری

3-     مبارزه سریع و همگانی با ناقلین این بیماری در سطح باغات انگور شهرستان

4-     ترویج و آگاهی بهره برداران و باغداران انگور در رابطه با پیشگیری از انتقال این بیماری

5-     کاشت باغات انگور جدید با ارقام مقاوم به این بیماری

6-     هماهنگی با مسئولین زیربط و تشکیل کارگروههای مختلف جهت پیگیری هرچه سریعتر جهت کنترل و ریشه کنی این بیماری