بطور کلی علائم کمبود عناصر غذایی در گیاه توت فرنگی به شرح زیر می باشد :

ازت : برگهای مسن به رنگ سبز روشن درآمده و در ادامه برگها ، دمبرگها و کلاهک میوه ها به رنگ مایل به قرمز در آمده و برگهای جوان برعکس با کمبود ازت سبزتر می شوند . حد بحرانی ازت در برگ توت فرنگی 2.5% و حد مطلوب آن 4%– 2.5% می باشد .

گوگرد : علائم کمبود گوگرد تفاوت بسیار اندکی با علائم کمبود ازت دارد و تمام برگهای گیاهانی که دارای کمبود گوگرد هستند ، هم برگهای جوان و هم برگهای مسن بطور غیریکنواخت زرد رنگ شده و در مراحل پیشرفته نواحی نکروزه به روی پهنک برگها توسعه می یابد .

مولیبدن : علائم اولیه کمبود بسیار مشابه با علائم کمبود ازت است . با این حال برخلاف علائم کمبود ازت ، نواحی نکروزه در نهایت مانند کمبود گوگرد در پهنک برگها توسعه یافته و بدنبال آن به طرف کناره های بالاتر پهنک گسترش می یابند .

فسفر : پهنک برگهای پائین تر به رنگ قرمز مایل به ارغوانی در می آید . حد بحرانی فسفر در برگ توت فرنگی 0.25% و حد مطلوب آن 1% – 2.5% می باشد .

پتاسیم : قهوه ای شدن و خشک شدن کناره های فوقانی پهنک برگها . حد بحرانی 1.3% و حدمطلوب 3% - 1.3% پتاسیم در تغذیه توت فرنگی اهمیت زیادی داشته و مصرف کافی آن موجب افزایش قند وبهبود مزه میوه شده و ویتامین ث و قابلیت نگهداری آن را افزایش می دهد.

منیزیم : قهوه ای شدن کناره های بالایی پهنک برگ و سپس توسعه یافتن آن به نواحی بین رگبرگی که این لکه های کلروزه در نهایت به لکه های نکروزه تبدیل می گردند . حد بحرانی 0.25% و حد مطلوب 1% - 0.25%

کلسیم : سوختگی انتهایی برگ ، پیچیده و چروکیده شدن برگها ، انتهای شاخسارها قادر به رشد عادی نبوده و برنگ سیاه در می آیند . تشکیل پوشش متراکمی از فندقه ها در بخشی و یا در تمام میوه که دارای بافت سختی بوده و مزه اسیدی دارد . حد بحرانی 1% و حد مطلوب 2.5% - 1%

بر : علائم کمبود بر و کلسیم در مراحل اولیه رشد مشابه است . هر دو برگهای جوانتر را تحت تأثیرقرارداده ، چروکیدگی و سوختگی انتهایی را تولید کرده و موجب بدشکلی میوه می گردند . کمبود بر سبب کاهش تولید دانه گرده شده ، فضای بین فندقه ها را کاهش داده و به میزان زیادی سفتی میوه را افزایش می دهد . حد بحرانی بر در برگهای توت فرنگی ppm 25 درحد مطلوب آن 50 – 25 ppm می باشد .

آهن : زرد شدن و کلروز پهنک برگهای جوان در حالیه رگبرگها سبزرنگ باقی می مانند . حدبحرانی ppm 50 و حد مطلوب ppm 200-50

روی : کمبود روی را می توان به سادگی از طریق هاله سبزرنگی که در امتداد کناره های دندانه دار شده پهنک برگهای نابالغ جوان ظاهر می شود تشخیص داد . پهنک برگها باریک شده و در کمبود شدید کاملا" کشیده و طویل می گردند . حد بحرانی ppm 20

منگنز : رگبرگهای اصلی به رنگ سبز تیره باقی مانده و نواحی بین رگبرگی به رنگ سبزروشن تا زرد درآمده و بدنبا‌‌ل آن کناره های پهنک برگ بطرف بالا بصورت سطحی می سوزد . حد بحرانی ppm 30

مس : رنگ سبز روشن در پهنک برگهای نابالغ جوان مشابه با علائم اولیه کمبود گوگرد که به تدریج نواحی بین رگبرگی و رگبرگها بجز یک پهنا از کناره های برگ که سبز رنگ باقی می ماند برنگ سفید در می آیند . حد بحرانی  ppm 5