آهن
علایم کمبودآهن در برگ های سبز ،باعث زردی می شود و معمولا به نام های زردی ؛

زردی آهن یا زردی ایجاد شده توسط  آهک نامیده  می شود. فقدان واقعی آهن نادر است؛

زیرا اکثر خاک ها حاوی آهن کافی بر آوردن نیاز درختچه های مو رادر بر دارند،اما

دسترسی کم به آهن باعث کمبود می شود .این موارد در تمامی نواحی کشت مو،در سطح

جهان،مشاهده می شود وخسارت اقتصادی قابل توجهی تولید می کند. عامل کمبود اغلب

شرایط فیزیکی وشیمیایی نامساعد خاک است.


کمبود آهن در خاک هایی که آهک آنها زیاد است مشاهده می شود . علائم کمبود با زردی

(در اثر از بین رفتن کلروفیل) بافت بین رگبرگی در برگ ها ی کوچک  شروع می شود.


پهنک هادر حواشی خود کمرنگی بسیار شدیدی نشان می دهند و زردی از حواشی به طرف

نواحی  بین رگبرگی  نفوذ می کند .


حواشی برگ هایی که شدیدا زرد شده اند به تدریج خشک می شوند و بافت مرده به طرف بالا

می پیچد.


سرانجام ،خشک شده و می ریزند.


جوانه های جانبی به ساقه های نازک،کوتاه و دارای میان گره های صورتی رنگ تبدیل می

شوند. این ساقه ها دارای برگچه های کوچک ،دندانی شکل ،باریک ،تقریبا به طور کامل رنگ

وسفید بوده ودر  طول رگبرگ مرکزی تا می شوند.


در صورت زردی شدید، ابتدا برگچه های ظریف و نهایتا خشک شدن سر شاخه ها ،از نوک

آغاز می شود. این سرشاخه ها دارای رنگ متمایل به قرمز بوده و گره های ضخمیی دارند.

پیچک ها نیز زرد می شوند اماتقریبا اندازه طبیعی خود را حفظ می کنند.


برگ های این سرساخه ها از نظر شکل با برگ های بد شکل و کوچک اختلاف دارند.


اغلب گل ها هم زرد و پس از گل دهی غالبا خوشه های ضعیفی مشاهده می شوند ودر حالت

شدید به خاطر عدم گرده افشانی گل ها ومیوه های جوان ریزش می کنند. کمبودآهن از نظر

درمان مشکلترین بیماری تعذیه ای گیاهان است.


اصلاح خاک  نرم کردن و هوا دهی برای درمان پایدار ،عاملی ضروری است. استفاده از

پایه ها و ارقام مقاوم به زردی اکثرا بسیار مفید است . در خاک های آهکی ممکن است

استفاده از مقادیر بالای گوگرد مورد آزمایش قرار گیرد . کلات های آهن اغلب بسیار

مؤثرند؛اما اکثرا محدود به زمان هستندک سمپاشی های مکرر شاخ و برگ در طول دوره

رویشی با سولفات و سیترات آهن یا کلات های آهن موجب سبز شدن دوباره لکه ها می شود.